آدرس وبلاگ به www.2hakim.wordpress.com تغییر یافت.

وقتی یاد این میُفتم که خدا وابستگی رو دوست نداره و به هر چیزی تو دنیا دل ببندی ازت می گیردش، حتی اگه یه جفت کفش باشه که تازه خریدی و خیلی به دلت نشسته و ذوقشو می کنی خیلی زود به یه جایی می خوره و یه عیب بر می داره.

ترس برَم میداره نکنه نعمت هایی که بهم داده و بهشون دل بستم رو ازم بگیره...نه!

مگه خدا ظالمه؟

نه، باور نمی کنم.خدایی که انقدر مهربونه. خودش گفته که نزدیکتر از رگ گردن به بنده ش ِ.

مگه میشه امیدبنده ش رو ازش بگیره؟! این با عدالت خدا سازگار نیست.

خدا یوسف رو از یعقوب گرفت چون اونقدر بهش دلبسته بود که از لطف خدا غافل شده بود...شاید یادش رفته بود که یوسف ته امید و آرزو نیست.شاید یادش رفته بود خدایی که یوسف رو خلق کرده از یوسف بهتره.اگه یوسف نیست خدا که هست...

خدا وابستگی رو دوست نداره چون دلش نمی خواد هیچ چیزی بنده ش رو ازش دور کنه. 

یادمه اون اولا که من و حکیم باشی پیش هم نبودیم هر چی بیشتر احساس می کردم حکیم باشی ایده آل منه و بیشتر بهش وابسته می شدم این ترس تو وجودم قوی تر می شد که نکنه خدا ما رو از هم جدا کنه!!!! به حکیم می گفتم:نکنه خدا این خوشبختی رو ازمون بگیره.انگار همیشه وقتی همه چیز خوبه و سوار بر اسب مرادی یهو به هم می ریزه... حکیم باشی مثل همیشه با حرفاش آرومم کرد.گفت:بانووووووی خودم.... نترس.اگه ما همیشه خدا رو به خاطر این خوشبختی شکر کنیم هیچوقت نعمتشو ازمون نمی گیره.مگه نه اینکه " شکر نعمت نعمتت افزون کند   کفر نعمت از کَفَت بیرون کند "ما تا ابد با همیم.تا همیشه.

به قول جناب سعدی "در هر نفسی دو نعمت است و بر هر نعمتی شکری واجب" روزی چند بار خدا رو شکر می کنم؟ چند روزی یه بار خدا رو شکر می کنم؟

خدایا این بنده ی فراموشکارت رو فراموش نکن.

غرغر نوشت:خدایا یواش بزن پس کله مون که هدایت شیم به راه کسب علم.خدایا ما را جز جمعیت کثیر خر خوانان بنما.خدایا فارمای ما دو نفر را پاس بفرما.

خدایا شوخی ها و بدیهام رو به خوبیات ببخش.